بیماری قارچ در درخت پسته

آلودگی پنهان قارچی در پسته به‌صورت خفته در بافت میوه از مراحل اولیه مانند گل‌دهی وجود دارد. با افزایش رطوبت محیط (بارندگی، آبیاری سنگین، محلول‌پاشی) و شرایط هوای ابری، این قارچ‌ها فعال شده و شروع به رشد می‌کنند. قارچ‌ها با ترشح آنزیم‌های تجزیه‌کننده مانند پکتیناز و سلولاز، دیواره سلولی را تخریب کرده و باعث نرم شدن و لهیدگی بافت می‌شوند. در ادامه، با آسیب به آوندها و ایجاد اختلال در انتقال آب و مواد غذایی، رشد میوه متوقف شده و دانه به‌تدریج خشک می‌شود. بنابراین، لهیدگی و خشک شدن دانه در شرایط رطوبت بالا اغلب حاصل ترکیب استرس‌های محیطی و فعال شدن همین آلودگی‌های پنهان است.

در مدیریت این پدیده، باید از هر عاملی که موجب افزایش طولانی‌مدت رطوبت در اطراف اندام‌های هوایی درخت می‌شود (مانند محلول‌پاشی، سم‌پاشی و آبیاری سنگین در زمان‌های حساس) اجتناب کرد و شرایط تهویه تاج درخت را بهبود داد. در کنترل شیمیایی نیز اگرچه قارچ‌کش‌هایی توصیه شده‌اند، اما در صورت مصرف در شرایط نامناسب (رطوبت بالا و هوای ابری)، همین عملیات می‌تواند با افزایش رطوبت سطحی، به‌طور غیرمستقیم موجب تشدید بیماری شود.